Hij was vastbesloten en kon niet op andere gedachten gebracht worden.
De dieren keken hem bedroefd aan. Ecki de eekhoorn snikte zachtjes. Simone de slang liet haar hoofd slapjes hangen. Bij Brenda de brulkikker ontsnapten de eerste tranen. Allemaal bleven ze die nacht bij Pieterlutje.
De volgende ochtend ontwaakte Pieterlutje met een grote gaap. Hij rekte zich uit en zette zijn been naast zijn bed. Oei, wat harig! Hij zag al snel dat hij op Maud de muis was gestapt. Ze keek hem met grote ogen aan. 'Sorry Maud, ik had je niet...' 'Groen!' Ze piepte van opwinding. 'Je bent niet meer groen!' Door haar enthousiaste gespring werden meer dieren wakker. Allemaal keken ze vol verbazing naar de kabouter. Ook Hubert begreep er niets van.
'Maar... maar je had toch alle magie van het bos nodig? Hoe kun je zomaar beter zijn?'
Kabouter Pieterlutje keek zijn huisje rond. In iedere hoek zat wel een dier dat hem vannacht niet alleen had willen laten. Hij lachte.
'Zo zie je maar, Hubert. Liefde is de sterkste magie.’ Met zoveel vrienden om zich heen voelde Pieterlutje zich opperbest.
Het bos werd beschermd door Pieterlutje de beschermkabouter... en zijn vrienden.